Canal Saint-Martin: de Parijse wijk waar de locals echt wonen

Twee ijzeren voetbruggen overspannen het water langs de quai de Valmy en de quai de Jemmapes, en op elke milde avond vullen de stenen trappen naar het kanaal zich met mensen die een fles hebben gekocht bij de winkel op straat en nergens anders liever zouden zijn. Hier is geen monument om voor in de rij te staan — het kanaal zelf doet het werk, samen met de dubbele sluizen die binnenvaartschepen optillen en laten zakken terwijl ze passeren. Aangelegd in 1825 in opdracht van Napoleon om vers drinkwater naar Parijs te brengen en vrachtschepen de lange, kronkelende Seine te laten omzeilen, splitst de 4,5 kilometer lange waterweg het 10e arrondissement in tweeën, en bijna alles wat de moeite waard is, concentreert zich langs de oevers tussen de Place de la République en het Bassin de la Villette in het noorden. Dit is Parijs met zijn shirt uit de broek: bistros in plaats van brasseries met witte tafelkleden, een wijnbar met een schoolbord in plaats van een sommeliers leren boek, een publiek dat hier woont in plaats van er 's middags naartoe is gebracht. Het beloont mensen die bereid zijn een uur op een trede te zitten meer dan mensen die bezienswaardigheden afvinken.

Waar Canal Saint-Martin om bekend staat

Het kanaal is het hele punt, en het beloont langzame aandacht meer dan een enkele fotostop. Napoleon gaf opdracht het te bouwen tussen 1802 en 1825, en de techniek werkt nog steeds precies zoals ontworpen: het water daalt 25 meter over negen sluizen terwijl het de volledige 4,5 kilometer aflegt van het Bassin de la Villette naar de Seine bij de Port de l'Arsenal, en op een zaterdagmiddag kun je een sluiskolk zien vullen, de deuren open zwaaien en een schip een paar meter voor je zien stijgen, ongehaast, als een stukje mechaniek dat niemand heeft willen moderniseren. Het is het soort buurt gebouwd voor mensen die het Louvre en de Eiffeltoren al hebben gedaan en willen zien hoe Parijzenaars eigenlijk een vrije avond doorbrengen — zittend op de treden met een papieren bekertje wijn, kijkend naar het water, zonder haast om ergens anders te zijn. Het past bij koffie- en natuurwijnliefhebbers die op zoek zijn naar een oprecht lokale foodscene, en bij reizigers met een budget tot middenklasse die een centrale, goed verbonden uitvalsbasis willen zonder de prijzen van de Marais of Saint-Germain. Het is minder geschikt voor wie een hotel uit wil stappen en direct op een beroemd monument wil staan, of wie na het donker totale rust wil — de kade wordt luidruchtig met picknickers op warme avonden, vooral op vrijdag en zaterdag.

Waar te eten en drinken

De koffiecultuur hier gaat grotendeels vooraf aan de derde golf die sindsdien de rest van Parijs heeft overspoeld. Ten Belles, verscholen aan de rue de la Grange aux Belles op een paar stappen van het water, opende in 2012 als een van de oorspronkelijke specialty-koffiebranders van de stad en trekt nog steeds een rij voor zijn filterkoffie en een toonbank met gebak die dagelijks wisselt — kom in het weekend voor 9 uur 's ochtends als je een stoel wilt in plaats van een plek op de stoep buiten.

Een paar minuten lopen verderop aan de rue Lucien Sampaix is Holybelly sinds 2013 de brunchinstelling van het kanaal, met pannenkoeken en hartige ontbijtstapels die zo populair zijn dat het café nu twee locaties op dezelfde straat heeft, die beide in het weekend nog steeds in de rij staan. Voor het diner is de move Le Verre Volé aan de rue Lancry, deels flessenwinkel, deels bistro: je kiest een natuurwijn rechtstreeks van de plank, drinkt die aan je tafel en eet een kort, productgericht dagschapmenu dat verandert met wat die ochtend is aangekomen — het is de meest gereserveerde tafel in de buurt, dus reserveer vooraf in plaats van hoopvol op te draven. In het hele gebied kun je bistro-gerechten en wijnbar-platen verwachten in het bereik van €12-25, met koffie en een gebakje doorgaans onder de €10 — merkbaar vriendelijker dan de Marais, die direct aan de andere kant van het kanaal ligt.

Voor iets minder voorgeschreven, is Chez Prune aan de rue Beaurepaire al sinds lang voor de huidige golf van openingen de klassieke plek aan het kanaal, open van het ontbijt tot 2 uur 's nachts, even goed voor een koffie om 10 uur 's ochtends als een apéro om 7 uur 's avonds met het water recht voor je. En als je liever eet van marktkramen dan aan een menu gaat zitten, heeft Marché Saint-Quentin, de gietijzeren overdekte markt bij het Gare de l'Est daterend uit 1866, een proefgedeelte waar een goedkope, snelle lunch gemakkelijk in elkaar te zetten is tussen de kraampjes, zonder het gebouw ooit te verlaten.

Nachtleven

Dit is geen uitgaansbuurt met clubs, en dat doet het ook niet alsof — het nachtleven draait hier om bars en één echt livemuziekpodium in plaats van een rij portiers en rijen wachtenden. Le Point Éphémère, een verbouwd pakhuis direct aan het water op de quai de Valmy, organiseert sinds 2004 concerten, dj-sets en kunsttentoonstellingen, en boekt nog steeds een vast programma van optredens door de week en in het weekend, met een terras aan het kanaal dat voor en na de sets vol raakt en lang na het stoppen van de muziek druk blijft.

Voor iets theatralers beslaat Le Comptoir Général een ruimte van 1.300 m² aan de quai de Jemmapes, ingericht als een maximalistische curiosawinkel — deels rumbar, deels evenementenruimte — met een weekendbrunch die een totaal ander publiek trekt dan de avonddrinkers die na het donker volstromen. Rue Lancry, die al dubbel dienst doet als wijnstraat van de buurt, herbergt ook Sur Mer, een kleine oester- en wijnbar die je makkelijk voorbijloopt en de moeite waard is om niet voorbij te lopen — het soort plek waar je binnenstapt voor één rondje en uiteindelijk drie blijft.

Dingen om te doen

De standaardactiviteit hier, en misschien wel de enige die je echt nodig hebt, is langs het kanaal wandelen. Begin bij République en volg de quai de Valmy en de quai de Jemmapes naar het noorden, voorbij de twee ijzeren voetbruggen en de dubbele sluizen, terwijl je schepen omhoog en omlaag ziet gaan, tot het water uitmondt in het brede Bassin de la Villette. Het kost niets en duurt een uur als je niet stopt — aanzienlijk langer als je dat wel doet, en de meeste mensen doen dat, door zich op de stenen treden te parkeren met een fles die ze onderweg bij een winkel hebben opgepikt en geen specifiek plan voor de rest van de avond.

Voor hetzelfde water van onderaf gezien, verzorgt Canauxrama begeleide boottochten door de sluizen en draaibruggen van het kanaal en de ondergrondse tunnel die het water onder Bastille naar de Seine brengt, met routes van 1u15 tot 2u30 en het hele jaar door vertrekken — een manier om de volledige 25 meter hoogteverschil te voelen in plaats van er alleen over te lezen op een plaquette.

Winkelen

Twee straten doen het meeste werk als je wilt winkelen in plaats van alleen eten en drinken de hele dag. Rue de Marseille neigt naar trendy mode, met filialen van merken zoals A.P.C. en Agnès B naast een reeks onafhankelijke boetieks — het beloont een langzaam rondkijken in plaats van een gerichte stop, en de meeste winkels hier zijn gesloten tegen de tijd dat de kanaaltreden zich 's avonds vullen.

Rue de Lancry verweeft ondertussen foodwinkels in de wijnbar-strip: een gerenommeerde slager, een kaaswinkel, een gespecialiseerde wijnwinkel en een handvol kleinere independents die veel beter geschikt zijn voor een wandeling dan een boodschappenlijst — het soort straat waar je thuiskomt met het avondeten in plaats van een tas van een modemerk.

Waar te overnachten in Canal Saint-Martin (10e arrondissement)

De straten die het kanaal zelf omarmen — quai de Valmy, quai de Jemmapes, rue Beaurepaire, rue de Lancry — plaatsen je midden in de bar- en restaurantscene en op vijf tot tien minuten lopen van zowel de metrostations République als Jacques Bonsergent. Het is de juiste keuze voor iedereen die sfeer belangrijker vindt dan nabijheid van een specifiek monument, en het is over het algemeen vriendelijker voor een budget dan een vergelijkbare kamer in de Marais of Saint-Germain, in lijn met het algehele middenklasse-gevoel van de buurt. Kamers hier raken het snelst volgeboekt in warme weekenden, wanneer het kanaal zelf het belangrijkste evenement wordt en elke trede en terras vol raakt, dus reserveer vooraf voor een verblijf van vrijdag of zaterdag in plaats van aan te nemen dat je bij aankomst iets zult vinden.

Rondkomen

Drie metrostations omsluiten de buurt, en welke je gebruikt hangt vooral af aan welk uiteinde van het kanaal je verblijft. Jacques Bonsergent, op lijn 5, ligt ongeveer 350 m van het kanaal aan het einde van Faubourg Saint-Martin. République, bediend door lijnen 3, 5, 8, 9 en 11, verankert de zuidelijke rand en is het best verbonden station om de rest van Parijs te bereiken, wat het de verstandige keuze maakt als je veel door de stad beweegt. Goncourt, op lijn 11, dekt het noordelijke stuk richting het Bassin de la Villette. Gare de l'Est en Gare du Nord liggen beide op 10-15 minuten lopen, met de RER B die rechtstreeks van Gare du Nord naar de luchthaven Charles de Gaulle gaat — goed om te weten als je rechtstreeks van of naar een vlucht reist in plaats van eerst door centraal Parijs. De gebruikelijke stadsvoorzichtigheid geldt rond République 's nachts en op de rustigere zijstraten, hoewel het kanaal zelf tot in de avond goed bevolkt blijft, vooral waar menigten blijven hangen op warme nachten.